Piraye: Seyir- Var Olmak, Benlik Kazanmak

 Seyir kitabı yanılmıyorsam, yaklaşık 2 yıl önce bir arkadaşımın bana tavsiye ettiği bir kitaptı. Zamanını tam hatırlayamadığım için yanılmıyorsam dedim. Sonraki karşılaşmamızda bu kitabı bana yeniden önerdi. Ben de listeme ekleyeceğimi ama büyük ihtimalle daha sonra okuyacağımı söyledim. Ama sonuç öyle olmadı :) Biraz öne alıp, hemen okumayı tercih ettim. 2. kez önermesinin bir sebebi olacağını düşündüm ve yanılmadım. Önerdiği diğer kitapları da aldım hatta. Etrafımda kitaplarla ilgili sohbet edebileceğim insan yok. Toplasan 3-5 arkadaşım var. Ablamlar hariç. O yüzden herkesin önerdiği kitabı pek alma ya da okuma taraftarı değilim. Önerdiyse kesin bir sebebi vardır deyip, alır, okurum. Düşüncelerimi paylaşmadan önce, kitabı okumam biraz zaman aldı. Araya arkadaşımın düğünü girdi derken, ben pek kitaba odaklanamadım. O yüzden biraz yavaş okumama neden oldu. Ama sanırım sindire sindire okumak daha doğru oldu bu kitabı. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim; bu kitabı öneren kişi bir kadın değil, bir erkek. Bunu söylememin nedenini size düşüncelerim ile aktaracağım. Böyle bir kitap önermesi beni mutlu etti açıkçası. :)

Öncelikle kitabın ilk kısmını okurken, karakterin beni ne kadar sinir ettiğinden bahsetmek isterim. Hayatım boyunca ilgi duyduğum kişinin arkasından bu denli koştuğumu pek hatırlamıyorum. Evet, bu konuda çıkmaza girdiğim, konuşmakta zorlandığım çok fazla durum oldu. Hatta hoşlandığımı söyleyemediğim insanlar da oldu. Birileri benim peşimden de bu denli koşmadı. Bunun ne demek olduğunu pek bilmediğim için midir yoksa kadını kendi yerime koyup, yaşadığı şeyleri ben yaşasam acaba bu kadar şey yapar mıydım diye sorduğumdan mıdır bilmiyorum, beni yaptığı şeyler çok sinir etti. Seni istemeyen, sevmeyen bir insan var ve sen bu insanın hayatına girmek için her şeyi yapıyorsun. Kendi benliğinden vazgeçiyorsun ki, daha benliğini tam kazanamamışken. Böyle boşluğa düşme hissi vardır ya, o boşlukta ne olacağını bilmeden düşüyormuşsun gibi bir his. Bu durumu sevgi konusunda yaşamasam da, başka konularda yaşadığım için biliyorum. Sonunu bile bile, kendini düşmeye layık görmek gibi. Düşerken etrafında sana yardım edecek kimsenin olmaması gibi. Ya da sana yardım için uzanan elleri görmemen gibi. Belki bir inattı yaptığı şey, ya da sevgi, aşk sanmıştı ama bir insan kendini kazanamamışken, başkasını nasıl kazanabilirdi, onunla var olma fikrini nasıl kendinde görebilirdi ki? Sonunda düşmenin verdiği etkiyle de, hüzne boğulmuş, hayatının sonu gelmiş, yalnızlık hissini dibine kadar yaşamış kişi ile, kendisi ile kaldı. İnsan bunu bu tarz şeyler yaşarken anlamıyor. Ama yaşayıp, kendine geldikten sonra, bunları neden yapmışım hissi ile pişmanlığa gömülüyor. Bana göre kitabın sonunda zaten bundan bahsediyor ama ben yine belirtmek istiyorum. Geçmişteki seni yaşamadan şu an olduğun kişiyi nasıl yaşayacaksın ki? O yüzden yaşanılan şeylerden pişman olmak yerine, iyiki yaşadım ve bugünlere geldim demek, insan hayatı için daha doğru olur. Hayatımda geçirdiğim kötü dönemler şu an olduğum kişiyi kazanmamı sağladı. Bazı insanlara göre kazanılmış bir şey yok gibi görünüyor olabilir ama önemli olan benim yaşadıklarımın beni iyileştirmesi, etraftakilerden daha çok, bunu benim görmem. Evet hala aşamadığım durumlar elbette ki olacak, hayatta var olduğun her an, başka bir yanını görüyor insan. Ama geçecek ve iyi olacak bilinci ile ya da iyi oluyor şu an bilinci ile hareket ettiğimde, her şey benim için daha sağlıklı bir hale geliyor. Karakterimiz zor zamanlardan geçtikten sonra, güç bela ona uzatılan yardım elini kabul ediyor. Kitapta bu kısımlar oldukça uzun. Belki odaklanamadığım zamanlarda okuduğum için de olabilir, biraz sıkılmıştım, yalan yok. Ama sonunda başkalarına da yardım eden bir insanın var olduğu görmek beni mutlu etti. Aslında son değil, güzel bir başlangıç yapmış oldu. Benim de bu karakter gibi toksik bir ilişkim oldu zamanında ve ilişkilerde acemi olduğum için karşı tarafın hep değişmesini bekleyerek buldum kendimi. Sonunda Melike'yi yani kendimi, karakterimi geride bıraktığımı gördüm. Ben ben değildim, başka birine dönüşmüştüm. Tıpkı karakterin kitabın başında olduğu durum gibi. Sadece ondan biraz daha iyi durumdaydım bence. O yüzden bu kadar kimsenin peşinden koşmadığımı söylemek istedim. Evet, bir şeyleri geç fark ettim ama aslında geç falan kalmadığımı da fark etmiştim. Verdiğim karar benim için aslında olması gereken zamandaydı. Bazen bir şeyleri neden bu zamanda oldu diye sormak doğru gelmiyor. İnançlı bir insan olduğumu düşünerek şunu söyleyebilirim ki: Allah beni boş yere zor durumlarda bırakmadı. Bir şeylerin hep bir sebebi vardı ve hala da var. Onun benim için bir sürü planı oldu bu hayatta ve hala da oluyor. Şu an yaşadığım yer, evim, hayatımdaki insanlar, kariyerim, ailem, sosyal yaşantım ve ilişkilerim; hepsi sebebe bağlı. Normalde geçirdiğim ameliyat ile ilgili bir yazı yazacaktım ama kendimde bu cesareti pek bulamadım. O yüzden burada kısaca bahsetmek istiyorum. Yaklaşık 5 ay önce Mayıs ayında, hayatımda ilk kez, ciddi bir sağlık sorunu yaşadığım için ameliyat olmak zorunda kaldım. 2 yıl önce olan bir durumu önemsemediğim ve doktorumun da durumu ciddiye almam gerektiğini söylemediğimden, ben 2 yıl boyunca bana zarar veren sıvı ile yaşadım. Allah korudu beni çünkü ben o kadar ağrım olmasına rağmen, ağır sporuma devam ediyordum ve çok şükür ki bir şey olmadı. Yine ameliyat öncesi yaşadığım ufak sakatlanma beni bu sıvıyı görmeye itti. Sakatladığım zaman hastaneye çok fazla gittim ve ağrılarımın nedenini anlayınca, beni apar topar ameliyata aldılar. Ameliyattan sonra çok zorlandım, 6 gün hastaneden kaldım türlü sebeplerden dolayı. Ama şükür ki şu an iyiyim, kendime dikkat ediyorum ve sporu istemesem de bıraktım. Yaptığım spor çok ağırdı ve bu kelimeyi pek sevmesem de, beni biraz eril biri yapmıştı. Şu an daha iyiyim ve biraz zaman geçtikten sonra tenise başlamayı düşünüyorum. Çünkü spor yapmadığım için bu sefer de erken uyamaya başladım. Evde de spor yapmak pek istemiyorum sanırım. Neyse ameliyat döneminden sonra, aklımızdaki hiç bir şeyin öneminin kalmadığını fark ettim. Çünkü sağlıklı olmazsan, bunları yaşamanda bir anlam bulamıyorsun. Sağlıklı olmak bazen insanın elinde olmasa da, vücuduna bakmak senin görevin. Bu yıl öğrendiğim en doğru şeylerden biri bu oldu. Ben vücuduma bakmazsam, sağlıksız vücudum beni, yanlış düşüncelere itebilir ve yolumu kaybedebilirim. Arada yol kaybı problem değil ama elinde olan şeylerde doğru yolda olmak, insanın yapması gereken bir şey bence. Bunu yaptıktan sonra, insanların sana doğru ve iyi gelmesi peko olağan bir durum. 

Kısacası bu kitabı iyiki okumuşum, iyiki öne almışım. Arkadaşımla bir daha ne zaman karşılaşırım bilmiyorum. Ya da yazılarımı okuyor mu, bilmiyorum. Eğer okuma ihtimali olursa, ona buradan çok teşekkür ettiğimi söylemek isterim. Gerçekten okumam gereken bir zamanda okuduğumu da kendisine iletmek isterim :) Yazarın diğer kitabı Can Borcu'nu da aldım. Henüz başlamadım. 18 Ekim'de bu kitap ile ilgili (Can Borcu) online seminer var. Katılmayı düşünüyorum. Bir de okumadan önce insanların yorumlarına bakmıştım. Bazıları çok basit bir kişisel gelişim kitabını olduğu falan söylemiş. Açıkçası ben almak istediğimi aldım kitaptan. Bence biraz ne istediğin ile de ilgili. Sonuçta herkes aynı şeyleri düşünemediği için yüz binlerce fikir var. Öğrendiğim en güzel şeylerden biri de bu kitapla, ( daha önce de farkında olsan da, insan kabul etmek istemiyor), insan için ne zaman ne doğruysa o oluyor. Şu an hayatımda beklediğim şeyler var. Bunlardan ilki; doğru zamanda, birbirine layık iki kişinin (ben ve hayatıma girecek kişi), doğru yerde, doğru kelimelerle hayatıma girmesi. Birbirimizin hayatına dahil olmamız. Aşk gerçekten hafife alınmayacak kadar güzel ve ferah hissettirmeli bence iki insanı da. Diğer şeyler de sağlığım, kariyerim ve sosyallik. 

Umuyorum bu kitabı herkes doğru zamanda okuyup, kendince doğru düşünceler ile dolu olarak bitirir. 






Yorumlar

Popüler Yayınlar